...ήταν μια Κυριακή πρωί στις 17 του Φεβρουαρίου εκείνο το μακρυνό 2008 που η Αθήνα και το Γαλάτσι είχαν ντυθεί στα λευκά...
Τα πρώτα δείγματα τα είχαμε από το απόγευμα της Παρασκευής 16 Φεβρουαρίου όταν και άρχισε να χιονίζει και να το στρώνει σε βόρεια προάστια όπως η Πολιτεία και η Εκάλη.
Αυτό το βράδυ εκεί είχε αρκετό κρύο, γύρω στους -5 βαθμούς Κελσίου και πάρα πολύ αέρα.
Η χιονόπτωση ήταν έντονη αλλά οι νιφάδες ήταν πολύ λεπτές και παρασύρονταν προς όλες τις κατευθύνσεις ανάλογα με τα κέφια του έντονου βοριά που φύσαγε στο λεκανοπέδιο εκείνο το βράδυ. Στα βόρεια το είχε στρώσει αλλά το σημαντικότερο πρόβλημα για τους πεζούς, αν και η αλήθεια είναι πως δεν κυκλοφορούσαν και πολλοί έξω εκείνο το βράδυ, ήταν ο πάγος που έπιασε από πολύ νωρίς κυρίως του δυνατού αέρα και φυσικά της πολύ χαμηλής θερμοκρασίας.
Την επόμενη μέρα, Σάββατο 17 Φεβρουαρίου 2008, στα κεντρικά και τα νότια χιόνιζε αλλά όχι τόσο για να το στρώσει.
Βέβαια όλα αυτά άλλαξαν απο το βράδυ του Σαββάτου όταν και η κακοκαιρία συνεχίστηκε με ακόμα πιο έντονα φαινόμενα.
Συγκεκριμένα, στα βόρεια προάστια ο δυνατός αέρας κόπασε αλλά η χιονόπτωση συνεχίστηκε με ακόμα μεγαλύτερη ένταση.
Αυτή τη φορά οι νιφάδες ήταν αρκετά μεγάλες και σε συνδυασμό με την άπνοια που επικρατούσε έντυσαν τα πάντα στα λευκά.
Το χιόνι σε αρκετά σημεία είχε φτάσει και τους 40 πόντους στα περισσότερα βόρεια προάστια της πόλης και οι μετακινήσεις γίνονταν μόνο με αντιολισθητικές αλυσίδες ακόμα και πολύ κοντά στο κέντρο της πόλης.
Το πρωί της Κυριακής 17 Φεβρουαρίου του 2008 στα νότια προάστια η κατάσταση ήταν κάπως μπερδεμένη,
Νόμιζες πως ότι ήταν να ρίξει το έριξε κατά τη διάρκεια της νύχτας και πως πάμε για ομαλοποίηση των καιρικών φαινομένων.
Μάλιστα είχε αρχίσει να λιώνει και το λιγοστό χιόνι που είχε στρώσει το βράδυ.
Και ενώ το μεσημέρι περιμέναμε να ανέβει η κάπως και θερμοκρασία ο καιρός αλλάζει απότομα προς το χειρότερο ή το καλύτερο, όπως το πάρει κανείς.
Έντονο κρύο, βαριά συννεφιά και μέσα σε μισή ώρα το λεπτό χιόνι που έπεφτε που και πού έγινε έντονη χιονόπτωση που κράτησε 2-3 ώρες με αποτέλεσμα να ντυθούν τα πάντα στα λευκά.
Από τους δρόμους, τα πεζοδρόμια μέχρι και το πάρκο της Όστριας, οι βάρκες και τα καΐκια στην Μαρίνα Αλίμου και φυσικά οι παραλίες του Καλαμακίου και του Παλαιού Φαλήρου.
Η άμμος εξαφανίστηκε και το χιόνι σταματούσε ακριβώς στο σημείο που ξεκινούσε η θάλασσα.
Η ένταση του φαινομένου και η ποσότητα του χιονιού ήταν αρκετά μεγάλη και φυσικά σπάνια για τα παραθαλάσσια προάστια των Αθηνών.
Το απόγευμα κατά τις 7 το φαινόμενο περιορίστηκε αρκετά μέχρι και τις 10 το βράδυ όταν και πάλι άρχισε να χιονίζει με μεγάλη ένταση μέχρι και τις 4-5 το πρωί!!!
Αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου ήταν να “εξαφανιστούν” κάτω από το χιόνι κεντρικότατοι δρόμοι της Αθήνας και των νοτίων προαστίων όπως η Αμφιθέας αλλά και η παραλιακή λεωφόρος!
Εκείνο το βράδυ της Κυριακής προς Δευτέρα, πραγματικά δεν κυκλοφορούσε τίποτα στους δρόμους και το μόνο που μπορούσες να ακούσεις ήταν ο μοναδικός αυτός ήχος της δυνατής χιονόπτωσης!
Το επόμενο πρωί, λίγες δηλαδή ώρες από όσο περιγράψαμε, τα πάντα ήταν στα λευκά και φωτίζονταν από το μοναδικό φως του Αθηναϊκού ήλιου που είχε κάνει λαμπρή εμφάνιση σαν να ήθελε να μας θυμίσει ότι αυτός είναι ο κυρίαρχος του τοπίου ακόμα και μέσα στη καρδιά ενός τόσο έντονου για την Αθήνα χειμώνα.
ν
photo ntinas
.jpg)
