Σήμερα
βλέπουμε την ίδια ακριβώς άποψη του Thomas Robert Malthus μέσα στη βρετανική ελίτ,
όπως δημόσια παραδειγματίζεται από άτομα όπως ο πρίγκιπας Φίλιππος και ο
πρίγκιπας Κάρολος.
Το σχόλιο του πρίγκιπα Φιλίππου ότι «σε
περίπτωση μετενσάρκωσης, θα ήθελα να επιστρέψω ως θανατηφόρος ιός για να
αντιμετωπίσω το πρόβλημα του πληθυσμού», είναι μια πιο συμπυκνωμένη και
εύστοχη εκδοχή του Thomas Robert Malthus.
Στην Αμερική αυτή η άποψη
εκπροσωπείται δημοσίως από τις πολιτικές που προωθούνται από τον Αλ
Γκορ, τον Πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα και το κίνημα των Πρασίνων.
Ο Galton προώθησε την ιδέα της εξάλειψης των «ακατάλληλων» από τον ανθρώπινο πληθυσμό.
Η πολιτική φυλετικής υγιεινής του Χίτλερ ξεκίνησε με αυτά τα δύο πρώτα ξαδέλφια, τον Κάρολο και τον Φραγκίσκο.
Αυτό δεν ήταν τυχαίο.
Μαζί
με τον Δαρβίνο, και τον ξάδερφο του Δαρβίνου, Σερ Φράνσις Γκάλτον, ο
Σπένσερ ήταν ο κύριος προσηλυτιστής της ιδέας της έμφυτης φυλετικής
ανωτερότητας των ανώτερων τάξεων.
Στο μεγάλο καθολικό σχήμα του Spencer, οι «δυνατότεροι» ήταν οι κοινωνικά και οικονομικά πιο επιτυχημένοι στην κοινωνία.
Ο Σπένσερ υποστήριξε την άποψη ότι οι «άγριες» ή κατώτερες φυλές της ανθρωπότητας ήταν οι «ακατάλληλες» και θα πέθαιναν.
Ο
Σπένσερ ήταν ενάντια σε όλες τις φιλανθρωπικές οργανώσεις, τους νόμους
για την παιδική εργασία, τα δικαιώματα των γυναικών και την εκπαίδευση
των φτωχών.
Τέτοια μέτρα, ισχυρίστηκε ο Spencer, παρενέβαιναν στους νόμους της «φυσικής εξέλιξης».
Επόμενη γενιά
Η μετάβαση από τον Δαρβίνο και τον Huxley στην επόμενη γενιά σηματοδοτήθηκε από μια αλλαγή από τη «θεωρία» στην «πρακτική».
Οι
θεωρίες που αναπτύχθηκαν στη δαρβινική επανάσταση της Μαλθουσιανής,
όπως η «φυσική επιλογή», η «επιβίωση του ισχυρότερου», η «κάθοδος του
ανθρώπου από τους πιθήκους», η «ευγονική», έδωσαν τη θέση τους στις
προετοιμασίες για τη μαζική δολοφονία όσων θεωρούνταν "ανίκανος."
Εδώ,
λοιπόν, έχουμε δύο από τους γιους του Δαρβίνου να πρωτοστατούν στην
καθιέρωση των μέσων «εξόντωσης» του ανθρώπινου είδους του
«ακατάλληλου».
Ποιοι είναι οι «ακατάλληλοι;».
Οι «ακατάλληλοι» είστε εσείς, εγώ, το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης φυλής και οποιοδήποτε άτομο ή ομάδα κριθεί έτσι.
Ήταν
η British Eugenics Society και η αμερικανική επέκτασή της που ίδρυσαν
το Hastings Center on Euthanasia στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1960.
Ήταν
το Κέντρο Χάστινγκς και ο κορυφαίος λειτουργός του, ο Εζεκιέλ
Εμμανουέλ, που δημιούργησαν τη Μεταρρύθμιση της Υγείας του Ομπάμα για να
«σκοτώσει» τους «φτωχούς», τους «ηλικιωμένους» και να απαλλάξει την
κοινωνία από το οικονομικό βάρος των «ακατάλληλων».
Ένας από τους κορυφαίους υποστηρικτές της ευγονικής στην πιο πρόσφατη περίοδο ήταν ο Sir Crispin Tickell.
Ο
Sir Tickell ήταν ο Πρόεδρος της Royal Geographical Society και
κορυφαίος κυβερνητικός αξιωματούχος και σύμβουλος της πρωθυπουργού
Μάργκαρετ Θάτσερ. Στη δεκαετία του 1980, ο Sir Tickell δημιούργησε το
κίνημα «κλιματικής αλλαγής» που χρηματοδοτήθηκε από τη βρετανική
κυβέρνηση για να εφαρμόσει μαζικές δολοφονίες με βάση τη μείωση των
εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.
Ο προπάππος του Sir Crispin Tickell ήταν ο Thomas Huxley.
Και έτσι συνεχίζονται, από γενιά σε γενιά, οι πολιτικές που έχουν σκοπό να προκαλέσουν μαζική γενοκτονία.
Στη «νέα σύνθεση» τα ανθρώπινα όντα καθορίζονται από εσωτερικές βιοχημικές διεργασίες και όχι από το μυαλό ή τη θέληση.
Ο έλεγχος της ανθρώπινης συμπεριφοράς με τα ναρκωτικά είναι μια βασική πτυχή της «νέας σύνθεσης» του Julian Huxley.
Ο
συνεργάτης του Julian Huxley, HG Wells και Bertrand Russell, προώθησαν
μια «ανοιχτή συνωμοσία» στην οποία ένα από τα συστατικά του ελέγχου επί
του πληθυσμού θα ήταν βιοχημικά.
Ο αδελφός του Τζούλιαν
Χάξλεϋ, ο «Ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος» του Aldous Huxley ήταν ένα
από τα λογοτεχνικά προϊόντα αυτής της «νέας εξελικτικής σύνθεσης. Το
μυθιστόρημα BRAVE NEW WORLD είναι ο κόσμος στον οποίο ζούμε σήμερα.
Ενώ
η χρήση ναρκωτικών από τη Βρετανική Αυτοκρατορία για την υποδούλωση
πληθυσμών, όπως έγινε στην Κίνα, δεν ήταν νέα, η «νέα σύνθεση» διεύρυνε
και επέκτεινε αυτή την παράδοση για να προσπαθήσει να υποδουλώσει
ολόκληρη την ανθρώπινη φυλή.
Είτε πρόκειται για Ριταλίνη στα
σχολεία είτε για ηρωίνη στους δρόμους, η υποδούλωση του ανθρώπινου
είδους στα ναρκωτικά είναι ένα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα της
συνεχιζόμενης επανάστασης του Μαλθουσιανού Δαρβίνου.
Η συνεχιζόμενη δαρβινική επανάσταση έχει δύο στόχους.
Ο
πρώτος στόχος είναι να εξαφανιστούν οι ανώτερες ικανότητες σε όλο τον
ανθρώπινο πληθυσμό εκτός από πολύ λίγους, προκειμένου να γίνουν σκλάβοι
των υπολοίπων.
Η άρνηση και η κατάπνιξη του γνωστικού δυναμικού όλων των ανθρώπων εκτός από λίγους είναι η βασική πολιτική της αυτοκρατορίας.
Ο
δεύτερος στόχος είναι να αναγκαστεί ο πληθυσμός να μειωθεί σε ένα έως
δύο δισεκατομμύρια άτομα από τα σημερινά σχεδόν επτά δισεκατομμύρια
άτομα.
Σε ένα έως δύο δισεκατομμύρια ανθρώπους δεν απαιτείται μεγάλη εκβιομηχάνιση για τη διατήρηση του πληθυσμού.
Χωρίς
την ανάγκη για εκβιομηχάνιση και επιστημονική πρόοδο, μπορεί κανείς να
περιορίσει την ανάγκη και τον αριθμό των γνωστικών ατόμων σε ίσως μόνο
λίγα από την ίδια την ελίτ που διοικούν την αυτοκρατορία.
Ο «αγνωστικισμός» του Χάξλεϋ έγινε η κυρίαρχη ιδεολογία ή η νέα «θρησκεία» της αυτοκρατορίας.
Αυτή η νέα «θρησκεία» του «αγνωστικισμού» δεν έπρεπε να είναι για τις μάζες.
Αυτή
ήταν η νέα «θρησκεία» των λειτουργών της αυτοκρατορίας. οι
«επιστήμονες», οι «ακαδημαϊκοί» και οι φωτισμένοι «φιλελεύθεροι
κληρικοί».
Όσο για τις μάζες, θα τους δοθούν όλα τα «παράλογα
συναισθήματα» και τα «πιστεύω» που θα ήθελαν, αλλά όχι η γνώση των
καθολικών αρχών.
Σε μια «αγνωστικά» διαχειριζόμενη
αυτοκρατορία, οι μάζες μπορούν να αλληλοσκοτωθούν σε διαρκή σύγκρουση
για τα «τους» θρησκευτικά συναισθήματά τους.
Κάτω από την
«αγνωστικιστική» Δαρβινική Επισκοπή του Χάξλεϋ, ένα άτομο της επιστήμης
δεν μπορεί να επιβεβαιώσει την αλήθεια της ύπαρξης του Θεού.
Ούτε ένας άνθρωπος της επιστήμης μπορεί να ισχυριστεί αντίστροφα ότι ο Θεός δεν υπάρχει.
Και
οι δύο ισχυρισμοί υποστηρίζουν ότι τα ανθρώπινα όντα έχουν την
ικανότητα να γνωρίζουν, ενώ ένας «αγνωστικιστής» δεν μπορεί να γνωρίζει
και επειδή δεν γνωρίζει δεν έχει καμία ευθύνη για την ανθρωπότητα ή το
μέλλον.
Τι μπορεί λοιπόν να αποδειχθεί όσον αφορά τις
θεμελιώδεις αρχές που αφορούν τη νομιμότητα του σύμπαντος σύμφωνα με τον
«αγνωστικισμό» που τώρα κυβερνά τις επιστήμες;
Τίποτα
Τι μένει λοιπόν;
Αυτό που μένει είναι ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ! Αυτά είναι τα στατιστικά στοιχεία των πραγμάτων που «πέφτουν» μεταξύ τους.
Πάρτε
τον εσφαλμένα αδύνατο, ευρέως αποδεκτό ορθόδοξο «νόμο» της σημερινής
επιστημονικής κοινότητας σχετικά με τη διακυβέρνηση του σύμπαντος μας:
τον «δεύτερο νόμο της θερμοδυναμικής».
Το μόνο που
αντιπροσωπεύει ο «δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής» είναι στατιστικές
προβολές «απώλειας θερμότητας» των «πραγμάτων» που «προσκρούουν» μεταξύ
τους και προβάλλονται σε ένα άγνωστο (αγνωστικό) σύμπαν.
«Δεν ξέρουμε τίποτα παρά μόνο στατιστικές πιθανότητες».
Στον
αγνωστικισμό της «μοντέρνας επιστήμης» δεν υπάρχει άλλη αιτιότητα από
το να «χτυπάμε» το ένα το άλλο «πράγματα» με τρόπους που ποτέ δεν
μπορούμε να κατανοήσουμε πλήρως,
Τι γίνεται με τον Δαρβινισμό;
Είναι το ίδιο πράγμα!
Οι
τυχαίες μεταλλάξεις με τρόπους που δεν μπορούμε ποτέ να γνωρίζουμε
δημιουργούν «στατιστικές πιθανότητες» για αυξημένη επιβίωση για
«τυχαίες» αλλαγές
που προκαλούνται από «τυχαία» συμβάντα.
Με
άλλα λόγια, τα ανθρώπινα όντα δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν την ύπαρξη
οποιασδήποτε πραγματικής αιτιότητας, απλώς στατιστικής.
Ή για να το θέσω αλλιώς, η νομιμότητα ή η παρανομία του Σύμπαντος είναι άγνωστη στο ανθρώπινο είδος.
Το μόνο που μπορούμε να ξέρουμε είναι να «χτυπάμε» τα «πράγματα».
Αυτή είναι η Αυτοκρατορία!
Αυτές είναι οι αλυσίδες που δένουν τους ανθρώπους μας σε μια κτηνώδη άποψη για τον εαυτό τους.
Δεν
προσπαθούμε να αναπτύξουμε τους εαυτούς μας με τις πλήρεις ανθρώπινες
και διανοητικές μας ικανότητες γιατί βαθιά μέσα μας δεν πιστεύουμε ότι
μπορούμε.
Είμαστε απλά ζώα, όχι πραγματικά άνθρωποι.
Ο
Δαρβίνος και ο Χάξλεϋ και η Μαλθουσιανή επανάστασή τους μας δίνουν τη
δικαιολογία να απορρίψουμε τις δυνατότητές μας να αναπτυχθούμε και μας
απαλλάσσουν από την ευθύνη να το κάνουμε.
Το σύμπαν δεν διέπεται από στατιστικά τυχαίες διαδικασίες!
Το να πιστεύεις έτσι σημαίνει να πιστεύεις στο παράλογο.
Το να μην γνωρίζεις την αιτία των πραγμάτων δεν το κάνει τυχαίο.
Η αντικατάσταση της τυχαιότητας με την αιτιότητα δεν είναι απλώς αντιεπιστημονική, είναι τρελή.
Πώς
είναι δυνατόν να ανακαλύψουμε τον λόγο της εξέλιξης, αν οτιδήποτε άλλο
εκτός από την τυχαιότητα ως εξήγηση είναι εκτός νόμου;
Το πραγματικό ζήτημα και οι αλήθειες πίσω από την επανάσταση του Δαρβίνου και του Χάξλεϋ ήταν πολιτικές.
Ούτε ο Thomas Huxley, ούτε ο εγγονός του Julian Huxley ενδιαφέρθηκαν πολύ για το αν υπήρχε αλήθεια στις θεωρίες του Δαρβίνου.
Το θέμα για αυτούς δεν ήταν ποτέ η αλήθεια ή η Επιστήμη.
Το
θέμα γι' αυτούς ήταν ποιος επρόκειτο να ελέγξει τις ιδέες που διέπουν
τη σκέψη αυτών που επηρεάζουν και διοικούν την κοινωνία!
Το θέμα ήταν πώς και ποιος θα έλεγχε την «επιστήμη» και για ποιον.
Χωρίς
την επανάσταση Darwinian-Huxley στις επιστήμες, η αυτοκρατορία της
γενοκτονίας των Μαλθουσιών θα είχε ηττηθεί εδώ και πολύ καιρό.
Τώρα θα αποικίζαμε το ηλιακό σύστημα αντί να εισέλθουμε σε μια κατάρρευση του πολιτισμού στη σκοτεινή εποχή.
Συμπερασματικά,
σε αυτήν την εποχή, η ουσία του να είναι κανείς άνθρωπος είναι να
διεξάγει πόλεμο ενάντια σε αυτήν την αποτρόπαια επανάσταση και να
ανακτήσει τη χαμένη υπόσχεση για τις δυνατότητες του είδους μας.
